Zaterdag 10 december 2016
Ruim 4 maanden geleden hebben Dorien, Els, Sabine en ik ons ingeschreven voor de allereerste editie van de Scheveningen Light Walk. En vandaag is het dan zover!
Het belooft weer een geweldig weekend te worden met een mooie wandeltocht en veel wandelvrienden. Ik heb er zin in.
Om half 11 haal ik Dorien op, maar voordat ik dat doe, rijd ik nog langs 2 geocaches in Nijmegen. Ik heb tijd genoeg en een missie voor vandaag! Als ik de auto even parkeer en daarna weer wil wegrijden, start hij niet meer. Ik krijg het lichtelijk benauwd, maar na heel vaak proberen, slaat dan toch eindelijk de motor weer aan. Vanaf nu maar de motor laten draaien totdat we in Scheveningen zijn. En dan op hoop van zegen kunnen we morgen zonder problemen weer Scheveningen verlaten.
Precies op tijd kom ik bij Dorien aan en zij staat al buiten te wachten met haar koffertje. Samen rijden we door om Els en Sabine op te halen. En gelukkig...zij hebben niet zoveel bagage bij zich, het past dus! Met 4 meiden en een auto vol bagage gaan we op weg naar Scheveningen. De rit verloopt vlotjes en rond half 1 parkeren we de auto in de parkeergarage aan de Zwolsestraat. Vanaf daar is het 5 minuten lopen naar de pier en een kwartiertje lopen naar ons hotel, ideaal!
We halen de startbescheiden op en daar treffen we ook Angelique al, die 'onvindbaar' is voor de organisatie. Gelukkig heeft ze na lang zoeken toch haar startspullen ontvangen. Het vinden van onze startspullen gaat een stuk soepeler en ik krijg mijn envelop overhandigd van een vrijwilliger die zegt: "Alsjeblieft Aike van het forum". Een voor mij onbekend gezicht en ook onbekende (forum)naam, maar ze vertelt ook dat ze zelf weinig tot niets schrijft, maar wel alles leest. Grappig dat ik zo toch 'herkend' word.
We gaan weer richting de boulevard, tijd voor het vervolg van mijn missie van vandaag! We lopen naar het museum Beelden aan Zee en daar vind ik ook weer een geocache. Missie geslaagd, tijd voor een lunch!
We nemen plaats in een, speciaal op verzoek van Sabine, niet nader te noemen restaurant aan de boulevard. We gaan aan een warme maaltijd, zodat we vanavond tijdens de tocht kunnen happen en snappen.
Na de lunch is het tijd om onze bagage uit de auto te halen en in te checken in hotel Andante. Een prima hotel die we tegen een gunstige prijs hebben kunnen boeken en op loopafstand van de start- en finishlocatie. We kunnen 's avonds bijna rollend ons bed in. Hoewel Els en Sabine in de naastgelegen villa verblijven en daar twee steile trappen op mogen. Dorien en ik hebben het iets luxer met een lift direct naast onze kamerdeur.
Als we zijn omgekleed en 'versierd' gaan we richting de startlocatie, het is al bijna zover!
Bij de pier staan Carla, Tina, Conny en Elly van V. al te wachten en ook Angelique kom ik weer tegen. Vervolgens worden ook Charlotte en Elly K gespot, een gezellige boel dus. En het wordt nog gezelliger als een brassband ons lekker opwarmt op opzwepend tromgeroffel. En links en rechts en voor en achter! En door de beentjes, laag, laag, laag. De sfeer zit er al goed in.
En dan is daar het startschot en is de allereerste editie echt van start gegaan!
We lopen het strand op waar verlichte vliegers in de lucht hangen. Maar het is net nog niet donker genoeg om de lichtjes daarvan goed te kunnen zien. Na een kilometer op het strand verlaten we deze alweer via een erg steile en hoge trap.
Boven gekomen, is het dan ook even uitpuffen voor iedereen en heel grappig... bijna alle wandelbekenden verzamelen zich ineens hier. Truus komt snel voorbij en ook Carola, Robert, Chantal en Patricia worden hier begroet.
Als we weer 'op adem zijn', maar vooral iedereen is begroet en er even snel is bijgekletst met deze en gene, gaan we toch weer verder op pad. Versnipperd, iedereen doet zijn/haar eigen ding.
Ik loop even met Carola en Robert mee, maar al gauw ga ik toch even een pasje sneller om Dorien, Els en Sabine weer in te halen.
Ik tref ze bij de watertoren die prachtig verlicht is. Daar is ook de eerste stempelpost waar we een kerstkransje als versnapering krijgen. De eerste hap-snap is binnen!
We gaan verder langs de Scheveningse gevangenis richting de Badkapel, waar beide afstanden samen komen. We worden via de kapel geleid waar balletdanseressen een uitvoering geven voor het langslopende publiek. We wandelen verder via het Westbroekpark waar we worden getrakteerd op een vuurspektakel, een door vele waxinelichtjes verlicht wandelpad en een vijver waar we allemaal een BOOTschap mogen achterlaten.
Het duurt nu niet lang meer voor we in Madurodam aankomen. Daar worden we welkom gezongen door een zeemanskoor en terwijl we bij een van de kraampjes een volgende hap-snap bemachtigen, zingen we gezellig mee met de mannen!
Binnen bij Madurodam ga ik een lekkere cappuccino halen en terwijl ik in de rij sta te wachten, zie ik Cobie. Ik wil de rij niet verlaten, maar Cobie ziet mij ook en komt even gedag zeggen. Leuk: zo heb ik iedereen gezien van de wandelbekenden die zich hebben ingeschreven voor deze tocht.
We zoeken een plaatsje aan één van de tafels en ook Charlotte, Tina en Carla schuiven aan. Tina tovert overheerlijke rumbonen tevoorschijn... jammie!
Charlotte gaat even naar het toilet, maar dat duurt wel erg lang. Het blijkt dat er niet persé een lange rij staat, maar dat het gewoon ontzettend leuk is om het toilet hier te bezoeken want Bep en Toos, de toiletjuffrouwen, maken er een belevenis van. Ik tover 50 cent uit mijn portemonnee en ga daar zelf even van genieten. En dat doe ik: wat een feestje om zo naar het toilet te gaan.
Na een mooie lange pauze gaan we naar buiten: Madurodam in. Het is prachtig verlicht, erg mooi om te zien. Maar toch valt het een beetje tegen, want je mag alleen maar een deel van de buitenste ring bewandelen. Dat hadden we niet verwacht. Maar... het drukt de pret niet, we hebben toch wel genoten van deze pleisterplaats en gaan gewoon weer lekker verder op weg.
Buiten worden we nog getrakteerd op warme chocomel.... mmmmm... dat gaat er wel in.
We lopen langs een waterpartij bij de Atlantik Wall en door diverse wijken van Scheveningen en her en der is er wel wat aan verlichting of entertainment gedaan, maar de Light Walk leeft hier nog niet zoals de Fjoertoer in Egmond leeft. Het is wat magertjes, maar wie weet is dat over een paar jaar ook wel anders.
Toch is er één straat waar de buurtbewoners hun eigen feestje bouwen en daar staan heerlijke warme vuurkorven ons op te wachten.
Ik loop al een tijdje alleen, nadat ik even uit de sliert mensen was gestapt om mijn veters anders te strikken. Ik ben een beetje in gedachten verzonken en hoor in de verte mysterieuze muziek op me af komen. Als ik opkijk, zie ik een enorm gevaarte opdoemen. Wauw.... ik ben onder de indruk en krijg helemaal kippenvel van het imposante buitenaardse wezen dat op me afkomt. Hoewel veel acts een kopie zijn van Egmond, is dit helemaal nieuw voor me. Ik vind het prachtig!
Ik loop weer door en uiteindelijk tref ik Dorien, Els en Sabine weer aan in de Scheveningse Haven.
Daar nemen we op een terrasje plaats voor een drankje. We hebben tijd genoeg, dus we genieten er maar van! Na deze pitstop komen we bij de volgende stempelpost waar we worden getrakteerd op kibbeling van Simonis. Ik heb geluk, ik krijg een warm stukje vis en het smaakt heerlijk. Sommige anderen hebben minder geluk en krijgen een koud stukje kibbeling.
We lopen de hele haven door, door de visafslag en uiteindelijk komen we langs de KNRM waar we worden opgewacht door hun mascotte. Vanaf daar is het weer een stuk over het strand om vervolgens door Oud-Scheveningen te lopen. In deze straat lopen diverse mensen in klederdracht, is het een gezellige drukte en is ook de volgende stempelpost waar we een oliebol of krentenbol krijgen en waar we ook Carola, Robert en Chantal weer treffen. Vanaf hier lopen we gezamenlijk naar de finish.
We komen langs ons hotel en ook weer langs het museum Beelden aan Zee waar natuurlijk ook door hen de cache nog even wordt gelogd. En dan door naar Sea Life. Tja... daar kan ik eigenlijk kort over zijn: dat had voor mij geen toegevoegde waarde. En voor de beestjes daar ook niet. Er was niks te zien en niks te doen, waarom dan die beestjes storen tijdens hun nachtrust. Wat mij betreft niet meer doen.
De laatste paar 100 meter naar de finish worden gelopen, maar voordat we de eindstreep overgaan, laten we ons nog uitdagen om van de ijsglijbaan te gaan. Wat een lol! Ik zou zeggen: zoek de verschillen haha.
Zo hoort het wel
Zo hoort het niet
Hoewel ik wel door- en doornat ben, heb ik gelukkig niets bezeerd, dus ik kan nog lopend over de eindstreep waar we ons speldje in ontvangst nemen. Daar treffen we Elly van V weer aan en met z'n achten gaan we in een cafeetje aan de boulevard onze eigen afterparty houden en opwarmen!
Wat heb ik genoten van vanavond. Ik vond het allemaal prachtig en een feestje om mee te lopen, zoveel moois te zien en zoveel bekenden tegen te komen. Een dag met een gouden randje!
De Fjoertoer in Egmond vond ik wel mooier, maar dat kwam meer door de grotere inzet van de bewoners om er daar echt een feestje van te maken en wellicht ook een beetje doordat het voor mij een heel nieuw fenomeen was. Voor de organisatie van beide evenementen wat mij betreft niets dan lof!
Het weer heeft ook meegewerkt: buiten wat miezerregen waar we nauwelijks nat van werden, hebben we enorm geboft met het weer. Prima temperatuur en vaak genoeg ook helemaal droog! Wel erg bewolkt, maar dat heeft geen effect gehad op mijn belevenis van deze tocht!
Daar waar Egmond voor mij volgend jaar weer op de 'to do' lijst komt, komt deze op de 'maybe' lijst. Wie weet word ik toch wel weer enthousiast gemaakt.
Zondag 11 december 2016
Na een niet al te beste nachtrust en een prima ontbijt, checken we uit bij het hotel. Via de boulevard lopen we richting onze auto om de bagage weg te brengen. Wat een verschil in weer met gisteren: het zonnetje schijnt en we kunnen de zee zien. Gisteren was het een grijze mistige massa.
Als we onze bagage gedropt hebben, gaan we met de tram naar het centrum van Den Haag voor de winterse kerstmarkt in Dickens-stijl. De meeste kraampjes verkopen vooral alternatief georiënteerde spullen tegen behoorlijk hoge prijzen. En heel soms zie je een verkleed persoon lopen, maar ik waan me nog niet in een Dickens-wereld. Op het plein bij de kerk staan meer verklede mensen, maar ik zie er meer de middeleeuwen in terug dan echt Dickens. Het valt dus een beetje tegen en na een kleine 3 kwartier zijn we dan ook alweer uitgekeken op deze kerstmarkt.
Tijd voor een mooie afsluiting van dit weekend: we gaan nog ergens zitten voor een lekkere kop koffie en warme chocomel en iets lekkers erbij. En dan is het tijd om met de tram terug naar Scheveningen te gaan en vervolgens met de auto terug naar Nijmegen.
Als we in de parkeergarage zijn, start de auto zonder te morren. Er wordt geklapt... pfjewww, we kunnen naar huis!
Maanden kijk je uit naar een weekend en ineens is het dan weer voorbij en geweest! Bedankt Dorien, Els en Sabine voor een leuk weekend, maar zeker ook alle wandelbekenden onderweg voor de gezelligheid!
Klik hier voor alle foto's: https://goo.gl/photos/c6zMJ9ktmb23WJgv5
Geen opmerkingen:
Een reactie posten