Egmond Wandelmarathon 2017

Vrijdag 20 januari 2017

Het is weer tijd voor een weekendje naar Egmond aan Zee, inmiddels een traditie geworden. Ook dit jaar deel ik weer een huisje met de wandelfamilie en zal Jacqueline zich bij ons aansluiten op uitnodiging van mij. De wandelfamilie wilde haar gastvrij ontvangen.

Van tevoren is er al een hoop voorpret op de groepsapp die we hebben aangemaakt om dingen met elkaar af te stemmen. Niemand iets vergeten??? Vast niet. Ik heb in ieder geval uit voorzorg mijn koffer al een avond van tevoren in de auto gezet. Mijn koffer vergeten gebeurt me geen tweede keer!! Ik heb zelfs mijn kerstverlichting ingepakt en er wordt al gegrapt: “wie ga je daarmee versieren?”.

Er moet nog een paar uurtjes gewerkt worden, maar halverwege de middag reis ik af naar het noordwesten. Ik rijd via Heiloo om nog wat boodschapjes voor mezelf te doen, via Egmond aan den Hoef om nog een geocache te vinden en uiteindelijk ook nog even via het centrum van Egmond aan Zee om een boodschap voor Elly te doen, want tja… Elly is toch iets vergeten! En als ik dan toch in de buurt ben en zie hoe mooi verlicht de hemel is, rijd ik via het strand om nog net op tijd de zonsondergang te kunnen zien. Prachtig is deze vanavond!!

Tegen kwart over 5 arriveer ik in het huisje waar de wandelfamilie al helemaal gesetteld is en Louise al bezig is om de linzensoep voor het avondeten te maken. Na de begroeting pak ik mijn spullen uit de auto en settel ik me ook. Ik leg meteen mijn wandelspullen voor de volgende dag klaar, hoef ik daar niet meer aan te denken.

En dan is het tijd voor een gezamenlijk drankje. Als ik net een slok van mijn Radler heb genomen, appt Jacqueline dat ze ook is gearriveerd en ik haast me naar de ingang van het park om haar de weg te wijzen. Onderweg kom ik Martin en Marianne tegen die ook net arriveren op het park. Marianne herkent mij in het donker aan mijn loopje. Ik denk dat deze heel elegant is ofzo???

Even kort kletsen, maar dan ‘huppel’ ik maar door naar de slagboom waar Jacqueline staat te wachten. Nadat het gelukt is om de slagboom open te krijgen, kunnen we de auto vlakbij het huisje parkeren en haar spullen ook uitladen.
Jacqueline maakt kennis met de wandelfamilie. We zijn compleet!

Als Jacqueline ook is geïnstalleerd, is het tijd om aan tafel te gaan. De linzensoep smaakt heerlijk en er wordt druk afgekletst, vooral over schoolaangelegenheden. Wat wil je, met 2 juffen in het gezelschap en 2 schoolgaande kinderen! De schooltermen vliegen mij om de oren, ik ben dus vooral toehoorder.

Als we net het eten op hebben, krijg ik een appje van Carola: “Zijn jullie aanwezig en staat de koffie klaar?”. Hoe meer zielen, hoe meer vreugd, dus even later is het huisje gevuld met negen personen en zitten we gezellig aan de koffie, thee en appeltaart met slagroom!

Tegen 10 uur vertrekken Carla, Tina en Carola weer richting hun eigen logies en maken wij ons op voor de nacht. Als we eenmaal in bed liggen, is er nog veel te veel om over te kletsen. Ook in de kamer naast ons horen we moeder en dochter nog lang nakletsen. Het geeft een soort “schoolreisjegevoel”, gezellig! 1,5 uur later gaat dan toch het licht uit.


Zaterdag 21 januari 2017
Ik heb vannacht nauwelijks geslapen en 10 minuten voor de wekker afgaat, besluit ik alvast een warme douche te nemen. Met zessen in een huisje en 1 badkamer verwacht je dat het passen en meten wordt, maar het verloopt verbazingwekkend soepel. Alleen de keuken is te klein: we lopen elkaar een beetje in de weg bij het maken van ontbijt en lunch. Maar met een beetje aanpassen regelt zich dat ook prima. Om 10 voor 8 meldt Martin zich bij ons huisje en gezamenlijk gaan we op weg naar de sporthal. Daar arriveren wij als eerste. En het duurt nog best een tijd voor de rest van de groep zich aansluit. Morgen toch maar wat later afspreken!

Als de groep compleet is en iedereen is begroet, kunnen we onze startstempel halen en op weg. We maken nog een startfoto en lopen dan via het centrum van Egmond richting strand voor de noordroute. Het is prima weer vandaag, wel wat koud, maar de zon begint al goed haar best te doen en er staat niet al te veel wind. We boffen enorm. Al heel snel op het strand gaan Carola, Jacqueline en ik nog even van de route af om een geocache te loggen. Goede workout: duin af, duin op!

Na 4 km bereiken we al de eerste stempelpost waar de welbekende eierkoeken van Jannie uit de rugzak worden getoverd en tezamen met een bakje koffie smaakt dat prima. Dan weer verder over het strand richting De Kerf. Onderweg komen we nog wat houten palen tegen waar een heuse fotoreportage wordt gemaakt. Het levert (bijna allemaal) prachtige plaatjes op!

Vlak voor we het strand af gaan bij De Kerf, is er een volgende stempelpost. Maar lang blijven we hier niet zitten, we willen richting het uitzichtpunt. Nog even flink klimmen en dan wacht ons een geweldig uitzicht, zeker met dit weer!

Het is inmiddels 11 uur: tijd voor een borreltje! Ruud haalt een grote kruik Schrobbeler uit zijn rugzak en begint uit te delen. Jacqueline trakteert ons op zelfgemaakte wafels met poedersuiker. We worden verwend! Ik log nog even een virtual en laat mezelf daarvoor op de foto zetten door Hans. En de groep maakt ook nog kennis met Liesbeth die vandaag met Conny meeloopt, maar morgen bij onze groep zal aansluiten. Wel grappig: bijna de gehele ‘Egmond-clan’ loopt ook de Kennedymars in Cuijk. Dat wordt dus weer een gezellige boel! En Liesbeth wil dan ook graag meelopen, dus Egmond is een mooie gelegenheid om kennis te maken met elkaar.

Na deze onderbreking loopt de route door een prachtig gebied. Ik heb een redelijk tempo, maar op een gegeven moment ga ik bewust een stuk langzamer lopen om nog meer te kunnen genieten van alles. Want al veel te snel is daar alweer Bergen aan Zee waar we bij Grand Cafe Maz gaan lunchen. We zijn met 16 personen en dat blijkt toch best even lastig voor de bediening. De bestellingen komen niet goed waardoor sommigen van ons lang op hun drankje of eten moeten wachten. Maar uiteindelijk komt het toch allemaal goed en kunnen we met volle buiken weer verder op de wandeltocht.

Dwars door de duinen tussen Bergen en Egmond is het weer volop genieten. En voor we het weten hebben we de laatste stempelpost bij Het Woud bereikt waar het tijd is voor glühwein. En Haarlemse Halletjes! En muziek van de Kinkeluters! Er wordt vrolijk meegezongen en de glühwein is in no time op! En dan komt ook Charlotte er nog aan, gezellig. Zij heeft een iets mindere dag en is blij dat ze ons ziet en de laatste kilometers loopt ze dan ook met ons mee.

Er zijn nog wat stevige klimmetjes en een boel trappetjes op de route, maar uiteindelijk is daar dan toch weer Egmond! Op het laatste duin wachten we op elkaar en gezamenlijk lopen we richting de finish! Ruud, Anjes en Angelique krijgen hun medaille: zij lopen morgen niet meer mee. De rest ontvangt een stempelkaart voor de volgende dag.

Bijna iedereen gaat vanavond nog mee uit eten, maar een aantal niet. We nemen afscheid van hen en dan gaat iedereen richting eigen logies om zich op te frissen voor het avondeten. Om 5 uur verzamelen we bij Italiaans restaurant Angelo’s. Maar nu merken we toch iets meer van oponthoud op de badkamer, want ons groepje redt dat niet. Half 6 schuiven ook wij aan en dan laten we het ons goed smaken! Het is gezellig, er wordt veel gekletst en plannen gemaakt voor volgende activiteiten.

Om half 8 geven Ruud en Anjes aan de terugreis te gaan aanvaarden. En dat doet de hele groep besluiten om af te rekenen. Het is mooi geweest voor vandaag.
In het huisje nemen we nog een drankje en rond half 10 wordt dan toch het bed opgezocht. Nog heel even nakletsen, maar niet zo lang als gisteren. En als een blok val ik deze keer in slaap!


Zondag 22 januari 2017
Een halfuurtje langer slapen vandaag, heerlijk! En ook vanochtend gaat het badkamerritueel weer heel soepeltjes. Martin heeft niet meegekregen dat we een halfuur later verzamelen, dus ruim op tijd staat hij bij ons op de stoep. Kom erin, plek genoeg!

We zijn netjes op tijd klaar en lopen weer gezamenlijk naar de sporthal. Dit keer zijn we niet de eersten en we begroeten de ‘nieuwelingen’ van vandaag, waaronder Lisan die graag een dagje met ons meeloopt. Ook Cobie loopt vandaag mee en ik overhandig hem mijn kerstverlichting. Cobie gaat kijken of hij deze voor mij weer werkend kan krijgen, ik hoop erop! Als ook Truus en Esther zijn gearriveerd, is de groep compleet en gaan we op weg. Vandaag lopen we de zuid-route en gaan we dus het strand op richting Castricum. Hoewel het wederom een zonnige dag is, is het vandaag wel een stuk kouder. Een das en handschoenen zijn geen overbodige luxe. Vorig jaar liepen we hier in de striemende regen, dus we mogen dit jaar helemaal niet klagen!

Ook vandaag is er na 4 km een stempelpost op het strand waar we een kopje koffie krijgen en Jannie weer met eierkoeken strooit. Letterlijk zelfs, door de wind verdwijnen er een paar op de grond helaas. We lopen weer verder, op weg naar strandpaviljoen Deining aan Zee. Een heerlijke, en ook de enige, binnenrust voor vandaag. Maar voordat we daar zijn loggen Jacqueline, Carola en ik onder het toeziend oog van Argus nog een cache door onze namen heel groot in het zand te schrijven!

Bij de Deining gaan we traditioneel aan de koffie, thee of warme chocomel met gebak. Jammie… de worteltjestaart smaakt heerlijk. Wel heb ik spijt dat ik cappuccino heb genomen in plaats van chocomel, want die ziet er toch wel heel erg lekker uit. Genoteerd voor volgend jaar…..!!!

Als we de Deining verlaten, komen we andere geocachers tegen en gezamenlijk loggen we nog een cache in de buurt van de stempelpost. Ook is er een fotomomentje van het reumafonds samen met Anita Witzier. Maar Jacqueline gaat pontificaal voor Anita staan, dus het is een foto zonder Anita Witzier geworden. Achteraf blijkt het een photoshop-camera te zijn, want onze kleding is ineens anders van kleur en mijn lippen zijn paars op de foto!

Door deze oponthoud-momentjes loopt de rest van de groep inmiddels voor ons, maar we halen ze weer in nog voor we bij de volgende stempelpost en camping Bakkum zijn. Daar is het alweer een gezellige boel: een zeemanskoor vermaakt het wandelend publiek en wij maken weer tijd voor een glühwein-momentje. Het lijkt alsof we zelf wel een wandelend buffet zijn, want wat er allemaal uit onze rugzakken op tafel komt: blokjes kaas, tucjes, gevulde spekrolletjes en salamirolletjes, bifi-worstjes, hartige koekjes, zoete koekjes, brosjes…. Jeetje… een heel weeshuis kan er van eten!

Na een goed halfuur gaan we weer verder, op naar de volgende stempelpost bij de worst. Maar als we daar aankomen, is de worst al op. Gelukkig hebben we Jacqueline bij ons die weer wafels presenteert. En Cobie serveert er Jägermeister bij. IJs- en ijskoud lukt vandaag wel!! Jammie!

En dan is het tijd om de laatste kilometers van vandaag te wandelen. De vuurtoren van Egmond is in de verte alweer te zien. Al wandelend naast Wim maak ik met hem een afspraak om een keer samen te gaan zweefvliegen zodra het weer het toelaat; kan ik dit jaar weer iets van mijn bucketlist afstrepen!

Als we het laatste duin verlaten, staan we boven het strand en hebben we geweldig uitzicht op de drukte die daar heerst. Met dit mooie weer zijn er veel dagjesmensen richting strand gekomen. We kijken of we nog zeehondjes of bultruggen kunnen spotten, maar helaas… dat is ons niet gegund. Je kunt ook niet alles hebben natuurlijk.

Lisan verlaat ons hier, zij gaat weer richting huis, en Carola, Jacqueline en ik gaan nog even de winkelstraat door. Daarna sluiten we ons aan bij de groep in Santiago om gezamenlijk een laatste drankje te doen en afscheid te nemen. In de sporthal is daar meestal weinig gelegenheid meer voor. Truus bestelt bitterballen die de tafel rond gaan en Tina zet nog wat kaas en nootjes op tafel. Na een dag als vandaag hoef ik vanavond geen avondeten meer!

We waren bijna bezweken voor het 'tussendoortje', maar vooruit… we lopen toch met de groep de officiële route naar de finish. In dat stukje worden alweer plannen gemaakt voor volgend jaar: dan worden er meerdere Roompot-huisjes geboekt, want de groep wordt alleen maar groter en groter, gezellig!

Bij de finish nemen we onze medaille in ontvangst, wordt er nog druk gestempeld en ook nog even gezongen en gedanst. Maar dan is het toch tijd om écht afscheid te nemen van iedereen!

Terug in het huisje is het moment gekomen om alles in te pakken en schoon te maken. Hoewel we tot morgen mogen blijven, gaan we allemaal vandaag terug want de 'plicht' roept morgen. De wandelfamilie stapt na elkaar onder de douche en ik ga als een wervelwind door het huisje heen terwijl Jacqueline alle spullen verzamelt op de eettafel. Als iedereen klaar is met douchen, neemt Elly de badkamer en het toilet voor haar rekening en op deze manier zijn we heel snel klaar om te vertrekken. Toch? Niet dus. De vaatwasser is nog niet klaar met draaien en houdt ons nog 20 minuten langer in Egmond. Als deze ook is uitgeruimd, kunnen we een schoon huisje achter ons laten!

Op naar huis, nagenietend van een geweldig weekend met iedereen. Mooi om te zien hoe zo'n diverse groep van mensen toch zo'n eenheid kan vormen en iedereen welkom is!
Van begin tot eind was het voor mij genieten, genieten, genieten! Van de onderlinge sfeer, van de gezelligheid, van de gastvrijheid en van de heerlijke versnaperingen: bedankt iedereen daarvoor!

Klik hier voor alle foto's!